Ta reprezentacja graficzna pomaga zrozumieć pięć głównych postaw tego modelu.

Wykres wykorzystuje układ współrzędnych, gdzie oś X rozciąga się od 0 do 50, a oś Y reprezentuje pięć przyjmowanych postaw. Zauważysz, że po zsumowaniu każdej postawy otrzymujemy wynik 100%.

W tej lekcji przyjrzymy się reprezentacji NEGOMAP, zrozumiemy, jak ją interpretować i wykorzystać do porównywania kandydatów.

Co to jest reprezentacja NEGOMAP

Reprezentacja NEGOMAP to wykres, który przedstawia kandydatów w zależności od pięciu postaw. Oto przegląd każdego wymiaru uwzględnionego w tej reprezentacji:

Konfrontacja: To zachowanie zorientowane na władzę. Osoba narzuca swoje pomysły, często kosztem interesów drugiej strony.

Współpraca: To postawa typu wygrana-wygrana, mająca na celu znalezienie rozwiązań satysfakcjonujących dla wszystkich zaangażowanych stron.

Kompromis: Ta postawa opiera się na ustępstwach. Każdy ustępuje, aby znaleźć częściowo satysfakcjonujące rozwiązanie.

Unikanie: Osoba woli unikać konfliktu i często odkłada rozwiązanie problemu.

Ugodowość: Jest to postawa typu przegrana-wygrana, gdzie jedna osoba przedkłada potrzeby drugiej nad własne, z pewnym poświęceniem osobistym.

Interpretacja reprezentacji NEGOMAP

Aby zinterpretować Reprezentację NEGOMAP, obserwuj pozycję każdego członka zespołu na wykresie w zależności od jego wyniku w każdym z pięciu czynników. Oto kilka kluczowych punktów do rozważenia podczas interpretacji:

Każdy członek zespołu będzie miał pięć punktów na wykresie, odzwierciedlających jego preferencje dotyczące postaw w zarządzaniu konfliktem i negocjacjach.

Im wyżej punkt znajduje się na wykresie, tym wyższa i preferowana będzie odpowiadająca mu postawa u danej osoby.

Zastosowanie do porównywania kandydatów

Przewidywanie dynamiki zespołu: Identyfikując dominujące style zarządzania konfliktem u każdego kandydata, rekruterzy mogą przewidzieć, jak będą przebiegać interakcje w zespole. Na przykład, kandydat o postawie współpracy może łagodzić napięcia, podczas gdy inny z tendencją do konfrontacji może ożywiać dyskusje, ale także generować tarcia.
Zapewnienie komplementarności profili: Zespół o zróżnicowanych stylach (współpraca, kompromis, konfrontacja itp.) może zrównoważyć wymianę i zaspokoić różne potrzeby w zależności od sytuacji. Komplementarność pozwala na korzystanie z różnorodnych perspektyw i bardziej niuansowanych rozwiązań, łącząc kandydatów ugodowych z bardziej asertywnymi, na przykład.
Dostosowanie zarządzania i szkoleń: Znajomość preferencji każdego kandydata pozwala menedżerom na personalizację ich podejścia. Na przykład, kandydat nastawiony na ugodowość może skorzystać ze wsparcia w nauce wyrażania swoich pomysłów, podczas gdy kandydat skoncentrowany na konfrontacji może być kierowany do konstruktywnego wykorzystania swojej asertywności.
Ułatwienie integracji: Porównując postawy nowych kandydatów z postawami obecnego zespołu, można lepiej przygotować ich integrację, podkreślając wspólne punkty i różnice, aby od razu uniknąć potencjalnych konfliktów i promować harmonijne interakcje.
Zmniejszenie ryzyka przedłużających się konfliktów: Zrozumienie, jak kandydaci reagują na konflikty, pozwala zminimalizować długotrwałe napięcia i ograniczyć sytuacje, w których przeciwstawne podejścia regularnie się zderzają, co pomaga utrzymać zdrowe i produktywne środowisko pracy.